devstyle.pl - Blog dla każdego programisty
devstyle.pl - Blog dla każdego programisty
4 minut

Kim chcesz być jak dorośniesz?


01.08.2016

To pytanie zadajemy dzieciom, więc je zmodyfikujmy: “kim chcesz być w chwili swojej śmierci“?

Albo jeszcze inaczej: czy chcesz robić to samo, co robisz dzisiaj, za… 30 lat? Za 5 lat? Za miesiąc?

Za górami…

Zadawałem sobie takie pytanie po kilku tygodniach w każdej pracy “etatowej”, dawno temu. W każdym wypadku odpowiedź brzmiała “nie“. I za każdym razem w tym momencie podświadomie odchodziłem z tamtego miejsca. Faktycznie zwolnienie następowało trochę później.

Zadałem sobie takie pytanie po kwartale pracowania przy znienawidzonym systemie. Czy chcę na swoim nagrobku widzieć tabliczkę z napisem “poległ dłubiąc w Sharepoincie“? Nie chciałem.

Zadałem sobie takie pytanie po 2 latach fajnej pracy, w której mogłem się rozwijać w różnych kierunkach. Ale okazało się, że niekoniecznie tych, które mnie aktualnie ciągnęły (i ciągną nadal) najbardziej.

Ty – teraz

Nie musisz być programistą – jak ja – aby na ten temat podywagować. To ćwiczenie dla każdego.

Może jesteś team leadem, ex-devem, który kochał programować, ale jedyną drogą awansu było “w górę menedżmentu” zamiast… “w bok”?

Może masz własny biznes, prowadzony z sukcesem i poważaniem, ale Ci się po prostu… znudziło? Albo zabija Cię harowanie w nim po 15 godzin na dobę?

A może jest jeszcze gorzej i te 15 godzin dziennie wyrabiasz na cudzy rachunek?

A może inaczej: zamiast X lat doświadczenia zdobywasz 1 rok doświadczenia X razy, i Cię to męczy?

Albo… po prostu jesteś młodym bogiem, jak ja, i tak naprawdę możesz wywrócić w swoim życiu kompletnie wszystko do góry nogami? Bo tak obiektywnie rzecz biorąc, naprawdę masz czas na całkowicie dowolne plany.

Co wtedy?

Todo

Napisałem kiedyś smutny tekst “Skazani na Devshank“. To było 6 lat temu. Na szczęście się okazało się, że byłem młody i głupi. Rzadko to przyznaję, ale: myliłem się. Teraz jestem tylko młody. Albo i to nie.

Nie namawiam do rzucania papierami i szukania nowej pracy ot tak. Nie namawiam do bezmyślnego zakładania kolejnego durnego startapu-fakapu. Ani do wysyłania maila do bossa o temacie “dawaj więcej albo nara” (pamiętacie “Jak nie odchodzić z pracy” i “Lojalność w IT“?). Wszystko trzeba przemyśleć, przygotować.

Namawiam natomiast do zadania sobie pytania z początku tekstu: “czy chcesz robić to samo, co robisz dzisiaj, za X czasu?“. I jeżeli odpowiedź brzmi “nie“: do rozpoczęcia zastanawiania się nad jej rozwinięciem. Niech z tyłu głowy zacznie kręcić się trybik obmyślający Twój sposób na… “generowanie satysfakcji”.

Nie musi to być od razu plan przejęcia kontroli nad wszechświatem. Ale chociaż nad małym jego kawałkiem. TWOIM kawałkiem.

Jutro możesz wpaść pod autobus. Za tydzień ktoś może zarąbać Cię na ulicy maczetą. Możesz szukając pokemonów wleźć na pole minowe, i nara. To wszystko może dopiero nastąpić kiedyś, za jakiś czas. A czas na zadanie sobie tego ważnego pytania jest dzisiaj, teraz.

Ja – teraz

Mogę umrzeć choćby teraz – i będę zadowolony z siebie. Robię dokładnie to, co chcę robić. Zminimalizowałem robienie tego, czego robić nie chcę.

Nie osiągnąłem jeszcze celów, do których dążę, ale nie o to chodzi. Najważniejsze, że wreszcie, po latach marszu na azymut, mam mapę. Jestem przygotowany do realizacji. I wkroczyłem na odpowiednią ścieżkę – na dobre i złe. A dokładnie dziś, 1 sierpnia 2016 an nodo mini, osiągam kolejny checkpoint, co i dla Was powinno być wkrótce zauważalne.

W końcu celów nie wyznacza się, aby cieszyć się z wyników. Cele wyznacza się, aby delektować się drogą do nich.

Nie przegap kolejnych postów!

Dołącz do ponad 9000 programistów w devstyle newsletter!

Tym samym wyrażasz zgodę na otrzymanie informacji marketingowych z devstyle.pl (doh...). Powered by ConvertKit
Notify of
Pawel Maga
Pawel Maga

A czy naprawdę muszę wiedzieć kim chce być w chwili śmierci? Bardzo dużo myślę o swoich celach, regularnie robię rachunek sumienia i zastanawiam się co mi idzie dobrze, a co powinienem poprawić, ale nawet moje najdłuższe plany nie przekraczają pierwszych 5 lat. To co już jest później to tylko bardzo abstrakcyjne marzenia bez szczegółowego planu, jak na przykład założyć rodzinę czy pracować tak, aby to była sama przyjemność bez finansowej konieczności (wystarczająco wysoki dachód pasywny). Jestem ciekaw, jakie zdanie mają na ten temat inne osoby, mi to się regularnie zmienia wraz z każdą kolejną przeczytaną książką. A poza tematem to… Read more »

trackback

[…] Kim chcesz być jak dorośniesz? […]

Arkadiusz
Arkadiusz

Wszystko fajnie, ale… jak? W artykule jest napisane “Namawiam natomiast do (…) rozpoczęcia zastanawiania się”. Zastanawiać się… ale jak w praktyce przeskoczyć zmianę z finansowego punktu widzenia? Pozwolę sobie przytoczyć jeden komentarz (nie mój) spod artykułu “Skazani na Devshank”: “Oczywiście jako tester mam już lepszą pozycję wyjściową, zmian pracy, większe zarobki itd Jako programista muszę zaczynać od zera i piąć się dopiero po szczeblach w górę.(…) Jak do tego całego równania dodamy sobie zmienne typu: kredyt na to czy tamto, rodzinę to się okazuje że porzucić coś “od tak” nie jest takie łatwe jak by się wydawało. Tak więc Robert… Read more »

Jacek
Jacek

Hm… Tekst trochę jak z poradnika młodego amwayowca. Dobrze jest się zastanowić nad tym co się robi i co się chce robić, ale Twoja droga sprawdziła się Tobie. Bardziej podobały mi się twoje teksty (i filmy z różnych imprez) o technicznych aspektach realizacji Twojej zmiany i planu. Konkretne, prawdziwe (produktywność) Nie każdy jest w stanie zarobić na blogu, podcastach itp. Rozumiem, ze wskazujesz na swoim przykładzie, że są inne możliwości niż kodowanie po 15h/dobę i fajnie. Jest to prawdziwe, ale niewielki procent ludzi jest do tego zdolny (i dobrze, ktoś jednak musi kodować :). BTW, nie skumałem o co chodzi… Read more »

klaudia
klaudia

Czytając komentarze powyżej odniosłam wrażenie, że poruszony temat jest tak zaniedbywany, że co niektórym ciężko już go zrozumieć. Zachęcasz by przyjrzeć się swojemu życiu a tu taki feedback, że “nie planuję dalej jak za 5 lat”, “jak przeżyć zmniejszenie wielkości przychodów”, “poradnik młodego amweyowca” i “nie każdy jest w stanie zarabiać na blogu”. Mam przypuszczenie graniczące z pewnością, że nie o to tu chodziło a to by z kolei świadczyło o tym, że skopałeś temat, skoro ludzie mają problem z wyciągnięciem konkluzji jaką chciałeś przekazać. Co nie zmienia tego, że temat jest bardzo ważny i cieszę się, że go poruszyłeś.… Read more »

Pawel Maga
Pawel Maga

Koncentrowanie się tylko na dobrach materialnych jest równie szkodliwe, jak koncentrowanie się tylko na dobrach “uczuciowych”. Działa to tak, jak każda skrajność, ważne, aby znaleźć złoty środek. I to od nas samych zależy, jakie obierzemy cele, sami decydujemy w jakim kierunku chcemy zmierzać i czego tak naprawdę potrzebujemy. Jeden będzie chciał wielką wille z basenem i kilka milionów na koncie, inny zostać szanowanym programistą na świecie, a jeszcze inna osoba będzie chciała po prostu mieć szczęśliwe życie z rodziną i przyjaciółmi, a aspekty materialny nie będą miały znaczenia. Nie można dyskredytować ludzi na podstawie ich cełów, to jest ich życie… Read more »

klaudia
klaudia

Paweł, w swoim komentarzu nie zachęcałam do popadania w skrajności ani do podążania jakąś jedyną słuszną drogą. Zapewne wymaga doprecyzowania, dlaczego wspomniałam akurat o dobrach materialnych. Chodzi o to, że człowiek domyślnie raczej nie ma w zwyczaju codziennie zadawać sobie pytań w stylu “czy gdybym miał dziś umrzeć, czy byłbym zadowolony z tego na co poświęcałem czas w życiu?”. Jednak jeśli ich sobie nie zadajemy, to w kwestii tego lawirowania na których dobrach koncentrować się w życiu, dajemy ponieść się fali – a ta kieruje nas ku temu co kreują media i otoczenie. To z kolei nie przekłada się za… Read more »

ksopyla

Ja odebrałem ten tekst jako wezwanie do zadania sobie pytania: “czy gdybym miał dziś umrzeć, czy byłbym zadowolony z tego na co poświęcałem czas w życiu?” Dla mnie “czy chcesz robić to samo, co robisz dzisiaj, za X czasu?“ jest właśnie tą refleksją, czy to na co poświęcam swój czas jest tego warte? Tak naprawdę to nikt nie pożąda pieniędzy po to aby je mieć, ludzie chcą mieć kasę aby ona pomogła im zaspokoić swoje pragnienia, czy wytworzyła pewne stany emocjonalne: poczucie bezpieczeństwa, przynależności, czy władzy. Wiele z tych stanów możemy osiągnąć bez pieniędzy, albo jeżeli dobrze się przyjrzymy naszemu… Read more »

Paweł B

Artykuł bardzo fajny. Najważniejsza jest droga, którą realizujemy podczas osiągania celów. Na początku zawsze jest trudniej, ale z czasem trzeba się delektować nią. Nie wolno ignorować codziennych aspektów życia. Z nich czerpiemy motywację do działania. Słowo klucz: strefa komfortu. Każdy ma swoją. Różnica pomiędzy nami a autorem tekstu jest taka, że Maciej wyszedł poza nią. Dla niego jest już łatwiej, ponieważ zmienił swoje przyzwyczajenia. Dalej pewnie zmaga się z tą strefą, jednak wie, że musi z nią walczyć. Jak osiągnąć sukces? Należy wyjść poza tą strefę. Przed warto spytać się samego siebie czy naprawde chce się tego. Jeśli tak to… Read more »

Paweł

Problem w tym, że aby stać się “kimś” potrzebny jest czas, a jeśli go nie mamy to idzie to bardzo wolno albo wcale…

trackback

[…] Kim chcesz być jak dorośniesz? […]

Moja książka

Facebook

Zobacz również