fbpx
devstyle.pl - Blog dla każdego programisty
devstyle.pl - Blog dla każdego programisty
7 minut

Pimp my code – 11 miniporad


10.04.2008

Dzisiaj zamieszczam drugi post z serii Top 11. Tym razem – krótkie miniporady zwiększające czytelność i polepszające organizację kodu. Wszystkie bezdyskusyjnie stosowane przeze mnie i zdecydowanie sprawdzone. Zdaję sobie sprawę, że nie napiszę nic nadzwyczajnie odkrywczego, jednak jeśli chociaż kilku osobom pojawi się w głowie chmurka z napisem “faktycznie, można to tak zrobić” – to już będzie mój wielki sukces:).
Oczywiście to co zaprezentuję to najniższy poziom “usprawnień” – na tymże poziomie przykładowych pojęć “wzorce projektowe” czy “polimorfizm” nawet się nie bierze pod uwagę. I o to chodzi, bardziej skomplikowane rzeczy zasługują na osobne, tylko im poświęcone posty.
Zatem po kolei:

1) Regiony

Gdy jakiś czas temu zostałem brutalnie wrzucony w świat Javy – brak regionów uderzył we mnie z całą mocą. WTF? Jak się bez tego połapać w kodzie? Chwała pomysłodawcy regionów. A tym, którzy mogą ich używać, a nie używają – na pohybel! Dla zupełnie zielonych: gdy jakąś część kodu otoczymy dyrektywami

 1:   #region [NazwaRegionu]
2: #endregion
to Visual ślicznie zwinie nam całość w jedną linijkę.

2) Usings

Piszmy DateTime zamiast System.DateTime, piszmy StringBuilder zamiast System.Text.StringBuilder, i tak dalej… A konieczne do zaimportowania przestrzenie nazw umieszczajmy na samej górze pliku, najlepiej w zwiniętej sekcji “usings”.
Kompilatorowi nie robi to różnicy, a czytającemu kod – jak najbardziej.
Oczywiście czasami są wyjątki od tej reguły, ale tak to już jest z regułami…

3) Zakomentowany kod jest be!

Nie komentujmy kodu – usuwajmy go! Zakomentowany kod może mieć sens przez kwadrans, może dzień, może dwa. Ale po dłużej chwili i tak nie będzie nadawał się do użytku. Nawet jeśli zawarta w nim funkcjonalność za X czasu okaże się jednak potrzebna, zdecydowanie lepiej jest napisać ją od nowa niż odkomentować stary kod, zagłębiać się w jego sens, bezmyślnie poprawiać metodą “kompiluje się, znaczy działa” a potem spędzać długie godziny nad szukaniem błędów, których w takich sytuacjach ciężko uniknąć.
Poza tym – mamy przecież repozytorium kodu, za pomocą którego bez problemu dostaniemy się do każdej napisanej, zedytowanej i usuniętej linijki.

4) Nazewnictwo

Porada bardzo krótka, jednak bardzo ważna: stosujmy nazwy tak, jak zalecane jest w dokumencie “.NET Framework General Reference – Naming Guidelines”. Bez zbędnych wynalazków, bez super-wymyślnych i mega-zrozumiałych własnych konwencji… Ten dokument to po prostu przyjęty i zaakceptowany standard (oczywiście w świecie .NET – smutek wynikły z nazywania metod z małej litery czy zostawiania nawiasów klamrowych w tej samej linii zostawmy Javowcom:)).

5) Operatory ?? i ?:

Pierwszy operator pozwala wyeliminować zbędne porównania do null:

 1:   // jest:
2: if (p == null)
3: return new object();
4: else
5: return p;
6:
7: // niechaj się przeistoczy w:
8: return p ?? new object();

Drugi operator z kolei skraca proste ify tak, by logicznie można je było zapisać w postaci jednej operacji:

 1:   // jest:
2: if (warunek)
3: return 1;
4: else
5: return 0;
6:
7: // niechaj się przeistoczy w:
8: return (warunek) ? 1 : 0;

6) Globals.cs, Common.cs, Shared.cs i inne SodomaIGomora.cs

Nie twórzmy plików, których przeznaczeniem jest przechowywanie wszystkiego, co nie pasuje nigdzie indziej! Ileż razy widzieliśmy klasę Globals operującą na datach, wykonującą konwersje między typami, pokazującą wiadomości w MessageBoxach…? Tylko yerba-mate nie parzy.
Oczywiście nie można uniknąć w systemie różnego rodzaju metod pomocniczych bez wielokrotnego ich implementowania (co jest jeszcze gorsze niż Śmietnik.cs). W takiej sytuacji starajmy się chociaż grupować podobne w operacje w specjalne klasy, na przykład w katalogu Utils niech znajdą się pliki DateTimeUtils.cs, MessageUtils.cs i tak dalej… Nadal nie wygląda to ślicznie jak Doda “The Bright Silicon Doll”, ale nie potrafię wymyślić lepszego sposobu. Może jakieś sugestie od czytelników?

7) Enum (typy wyliczeniowe – nie mylić z enumeratorem)

Tworząc enum mamy na myśli coś konkretnego – chcemy nadać jakiejś klasie pewną cechę, której wartości mają zawierać się w ściśle określonym zakresie. Niejednokrotnie można spotkać się z “enumami” porozrzucanymi po całym projekcie lub zgrupowanymi w pliku Enums.cs. A dlaczego? Przecież zwykle enum jest ściśle powiązany z jedną klasą lub jedną hierarchią klas. Dlatego definiujmy je wewnątrz owej klasy z modyfikatorem public, na przykład tak:

 1:   class Person
2: {
3: public enum PersonGender
4: {
5: Male,
6: Female
7: }
8:
9: public PersonGender Gender { get; set; }
10: }

8) GenerateMember = false

Kontrolki w Windows Forms mają właściwość GenerateMember. Domyślnie jej wartość to true, jednak zachęcam do zmiany na false wszędzie, gdzie to tylko możliwe.
Co to zmieni? Deklaracja kontrolki zostanie przeniesiona z ciała klasy do wnętrza metody InitializeComponent, dzięki czemu bezpośredni dostęp do niej z kodu stanie się niemożliwy.
Moim zdaniem taka powinna być domyślna wartość tej właściwości (albo powinna być chociaż możliwość zmiany domyślnej wartości z poziomu VS, czego nie udało mi się znaleźć). Dlaczego? Wówczas bardziej popularne byłoby intensywne wykorzystanie DataBinding (klasy BindingSource, BindingContext, CurrencyManager…) zamiast ręcznej synchronizacji danych <-> UI czy odwoływanie się do parametru sender z obsługi zdarzeń zamiast bezpośrednio do konkretnej kontrolki.
Oczywiście pewnych problemów nie przeskoczymy, i wtedy nie obejdzie się bez posiadania danego elementu UI w postaci pola klasy, ale takie sytuacje to wyjątki.

9) Aliasy C#

Język C# posiada aliasy dla większości (wszystkich?) typów prymitywnych oraz kilku nieprymitywnych. Korzystajmy z nich: używajmy int zamiast System.Int32, float zamiast System.Single, string zamiast System.String czy object zamiast System.Object – to dla naszej własnej wygody.

10) Warunki kończące metodę

Jeżeli wykonanie czynności zawartych metodzie zależy od pewnych warunków – sprawdźmy ich negację i wyjdźmy z metody, jeśli zachodzi taka potrzeba. Unikniemy pociętego, “potabowanego”, nieczytelnego kodu. Dla zobrazowania mały przykład:

 1:   // jest:
2: metoda()
3: {
4: if (warunek)
5: {
6: instrukcja1();
7: instrukcja2();
8: }
9: }
10:
11: // niechaj się przeistoczy w:
12: metoda()
13: {
14: // bonus: po konferencji C2C pomyslałem chwilę nad tą dokładnie linijką i zgadzam się z Pawłem Leśnikowskim prowadzącym sesję o TDD – piszemy warunek == false zamiast !warunek, bo tak jest lepiej i koniec
15: if (warunek == false)
16: return;
17:
18: instrukcja1();
19: instrukcja2();
20: }

11) var…

To słowo kluczowe dodane w C# 3.0 jest dla programisty kuszące niczym dla Adama jabłko nadgryzione przez nagą Ewę. Ba, Resharper 4 domyślnie bardzo usilnie namawia nas nawet do stosowania go przy deklaracji KAŻDEJ zmiennej lokalnej! Ja bym był jednak ostrożny – i zalecam jego użycie tylko w scenariuszach związanych z LINQ i typami anonimowymi oraz w definicji pętli foreach.


To 11 banalnych porad, które moim zdaniem mogą dość znacząco wpłynąć na przejrzystość pisanego kodu. Bardzo chętnie poznam Wasze opinie o przedstawionych poglądach i poznam więcej podobnych zasad. Co robicie, aby Wasz kod był czytelny i ładny?

Nie przegap kolejnych postów!

Dołącz do ponad 9000 programistów w devstyle newsletter!

Tym samym wyrażasz zgodę na otrzymanie informacji marketingowych z devstyle.pl (doh...). Powered by ConvertKit
Notify of
lpodolak
lpodolak

Z większością rzeczy się zgadzam, ale pozwól, że wtrące swoje małe "ale" :) Ad 1) – jakiś czas temu zacząłem używać regionów na potęgę (regioneratethis rządzi!). Jednak warto imho tutaj być ostrożnym. Regiony pozwalają nadać kodzie blasku , który niekoniecznie semantycznie do końca może być tak efektowny. Chodzi mi o to, żeby nie wdać się w automatyczne "zamykanie" kodu, który uważamy za nie do końca dopracowany. "Zamknę go w region i bedzie cacy" – spowoduje poczucie, że klasa wygląda schludnie i zwarto. Osobiście zaprzestałem używania regioneratethis z tego własnie powodu a preferuje widok classview (lub FileStructure jeśli ktoś używa R#).… Read more »

Procent

– 1) jasne że trzeba ich używac z głową i nie traktować jako narzędzia do chowania syfu przed wrażliwymi oczami:)
– 6) tak, Extension Methods są git – ale je też trzeba gdzieś trzymać:) i tu istnieje ryzyko wrzucenia ich do SyfKiłaIMogiła.cs

Dzięki za uwagę co do koloru komentarzy, dziś wieczorem postaram się to zmienić.

Keep it coming!

apl
apl

Mam kilka komentarzy: Ad 1) Osobiście staram się umieszczać opis regionu również po dyrektywie #endregion, w ten sposób: #region <Opis> #endregion <Opis> Przy rozwiniętych regionach minimalnie polepsza to czytelność kodu. Ad 4) Podlinkowana wersja dokumentu ".NET Framework General Reference – Naming Guidelines" dotyczy .NET Framework 1.1 (hint: VS.[i]NN[/i] w adresie oznacza wersję dokumentu. VS.71 oznacza .NET 1.1, VS.80 – .NET 2.0, VS.85 – .NET 3.0, VS.90 – .NET 3.5. Można usunąć nawias i wtedy dostaniemy najnowszą wersję. Akurat ten konkretny dokument dotyczy wyłącznie .NET 1.1). Aktualna wersja jest dostępna pod adresem http://msdn2.microsoft.com/en-us/library/ms229002.aspx. Ad 5) Wszelkiego rodzaju skrócone notacje to najczęściej… Read more »

Procent

Dzieki Olek za spostrzeżenia – poprawiłem link w poście, wcześniej nie zwróciłem na to uwagi.
Może dorzucisz jeszcze jakieś wskazówki? Miło poczytać jakie przyzwyczajenia ma "człowiek, który wie wszystko" :).

apl
apl

Znam dwie osoby, które wiedzą wszystko, jedną z nich jest Tomek Kopacz, a żadną z nich nie jestem ja. I wiem, że naprawdę sporo mi do nich brakuje. Zresztą spytaj Kuby J., zagiął mnie raz pytaniem :). Co do moich programistycznych przyzwyczajeń, to pewnie jest tego cała masa, ale tak na szybkiego nic mi nie przychodzi do głowy. O, wiem. Nigdy nie piszę "this.". Nigdy nie używam SCREAMING_CAPS w nazwach stałych. Stosuję nadenkapsulację, tj. enkapsuluję wszystko i wszędzie i staram się nigdy nie odwoływać do prywatnych pól spoza metod dostępowych lub konstruktora. Mam kilka uwag technicznych odnośnie mechanizmu komentowania na… Read more »

leszcz
leszcz

Ad 1)
Ja używam jeszcze innej konwencji z regionami:
#region <Opis>
#endregion //<Opis>

Dla mnie takie użycie daje najlepszą czytelność przy rozwiniętych regionach – bo mam nazwę regionu i od razu po kolorze rozróżniam czy to początek czy koniec.

Ad 10)
Ja mimo wszystko się nie zgodzę co do (warunek == false), z resztą zdziwiło mnie właśnie na C2C, że Paweł tak pisał, bo taki kod bardzo łatwo prowadzi do magicznych kwiatków w stylu

if (warunek == false)
return false;
else
return true;

Jacek Ciereszko

Ad 5) Te akurat lubię bardzo, a chciałem tylko dodać do ?? że można to sobie rozwinąć jeszcze bardziej, np.:
int? x = null;
int? y = null;
int? z = null;
int? aa = 5;
int? cosik = x ?? y ?? aa ?? z; // co zwróci, a?

Ad 10)
if-a nie polecam, lepszy jest if (warunek), zbyt często robiło mi się if (warunek = true) ;)

dario-g

Oprócz 7 punktu reszta jest codziennością. :) Co do 7 nie zagnieżdżam typów. :)

Procent

@apl: co do "człowieka który wie wszystko" – zobaczyłem to tutaj: http://www.codeguru.pl/forum-posts-12379-0.aspx#40595 i strasznie mi się spodobało:). A wcięcie przy komentarzu czy znaczniki formatowania… wziąłem co daje BlogEngine.NET i się nie zagłębiałem w szczegóły, ale przyznaję że rozjechany komentarz może lekko irytować. Brak [url] też, o czym przekonałem się dopiero teraz wklejając po raz pierwszy linka. @leszcz: faktycznie fajny motyw z komentarzem po #endregion, lepsze oznaczenia out-of-the-box @jacek: z tym ?? to już przegiąłeś:) wygląda jak na egzaminie u podirytowanego 50-letniego kawalera prowadzącego laborki z programowania któremu zdechła rybka… Pisząc o operatorach w 5) miałem na myśli naprawdę proste konstrukcje,… Read more »

zapominalska
zapominalska

10)
a ja zawsze pisze !warunek bo tak jest jednak lepiej.
latwiej sie czyta i nie ma problemow z = zamiast ==.
koniec.

Procent

Do if (warunek = false) dodam jeszcze, że w takiej sytuacji otrzymamy ostrzeżenie kompilatora (CS 0665) http://msdn2.microsoft.com/en-us/library/c1sde1ax.aspx .

Procent

@lpodolak, apl:
Zmieniłem kolor komentarzy, pól do ich dodawania oraz dodałem znacznik code zamieniany na pre.
Wcięcia w komentarzach (widoczne nie we wszystkich przegladarkach…) i znacznik url to nie kwestia minuty i na razie jest jak jest.

apl
apl

Coś jest nie tak, jak patrzę na mój komentarz z 10 kwietnia 2008 15:37, to on się już podporządkował nowemu formatowaniu, ale z niewiadomych przyczyn tekst za blokiem pre jest pomniejszony.

Spróbujmy zreprodukować:

Tekst przed blokiem pre
[pre]Tekst wewnątrz bloku pre[/pre]
Tekst za blokiem pre

apl
apl

Tfu, blokiem code :)

Tekst przed blokiem code

Tekst wewnątrz bloku pre

Tekst za blokiem code

apl
apl

Pobawiłem się Firebugiem i wiem, z czego wynika wcięcie w pierwszym akapicie. W każdym komentarzu znajduje się coś takiego:

<p class="gravatar"/>

Klasa gravatar ma następującą definicję CSS:

.comment .gravatar {
   float:left;
   margin:5px 10px 5px 0pt;
}

Wszystko przez float:left, powoduje on powstanie kwadracika 10x10px, który jest otaczany tekstem. Wydaje mi się, że ten element nie jest w ogóle używany (to jest chyba miejsce na awatar), więc możesz rozwiązać problem dopisując do definicji stylu:

display:none;
Procent

Oczywiście masz rację:). Zmieniłem, dzięki.

dpsh
dpsh

Jets sobie zmienna:

object f = null;

Jaki bedzie lepszy sposob na przekonwertowanie f na doubla, ktory przyjmnie wartosc 0 jesli f jest nullem?

double d1 = System.Convert.ToDouble(f ?? 0);

czy

double d2 = Double.Parse(f == null ? "0" : f.ToString());
dpsh
dpsh

pomylka, w przypadku nulla miala byc wartosc 1, a wiec:
double d1 = System.Convert.ToDouble(f ?? 1);
czy
double d2 = Double.Parse(f == null ? "1" : f.ToString());

Procent

Wg mnie zdecydowanie Convert. Oczywiście trzeba zabezpieczyć się przed wyjątkami. I dodałbym jeszcze drugi parametr – IFormatProvider (NumberFormatInfo.InvariantInfo, NumberFormatInfo.CurrentInfo lub własną konstrukcję).

Moja książka

Facebook

Zobacz również